Dostoyevski birinci bölümde yüksek bilinçli olmanın hastalık olduğunu ,normal bilincin yaşam için haliyle yeterli olabileceği lafı kısacası cehaletin mutluluk olduğuna getiriyor . ikinci bölümde otobiyografi(?) ya da karakterimizin utanılacak ve pişmanlık dolu hikayesini ele alıyor . Çocukluk yıllarından beri kendisini diğer insanlardan üstün tutup, çevresine zeki olduğunu kanıtlamak isteyen karakterin bu düşüncenin ilerde başına gelecek küçük düşürücü duruma sebep olduğunu görüyoruz .
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.