Kitabı, 3 sene evvel tavsiye edilmesine rağmen bu sene okuyabildim. Her şeyin belirlenmiş bir zamanı var. Bu yorumu yazmamın da öyle… Çünkü bunları, kitabı okuduktan yaklaşık bir hafta sonra yazabiliyorum. Bazı kitaplar için inceleme yazmak beni gerçekten zorluyor, yazarken elim ayağıma dolanıyor. Simyacı da bunlardan birisi.🤦️
Simyacı benim için çok anlamlı bir kitap oldu. Dünya genelinde tanınmış ve popülaritesi olan bir kitap olmasının etkisi ile değil, tamamen ihtiyacım olduğu zamanda elime alıp okumuş olmamdan kaynaklanıyor. Ermiş kitabı gibi bunu da başucu kitabım yapmayı düşünüyorum.
Simyacı’yı bir yüreklendirme olarak tanımlayabilirim. Çoğu kişisel gelişim kitabına kıyasla; hikayesini ve içerisindeki (bana göre) bilgece edilmiş, nokta atışı cümleleri; bende tekrar tekrar okuma isteği uyandırdı. Kitaptaki en çekici ögenin felsefe olduğunu düşünüyorum. Simyacı, felsefi bir yaşam öyküsü ve içinde biraz da olağanüstü olaylar barındırıyor. Kitap, Santiago isimli bir gezgin çobanın kendi kişisel menkıbesinin peşinde hazinesini, bir bakıma yaşamın öğretisini arayışını anlatıyor. Kitabı okurken Santiago ile beraber karış karış gezdiğimi hissettim. Sanki onunla beraber aradım hazinesini, onunla beraber sevdim, onunla beraber hissettim tüm sevinçlerini ve üzüntülerini. Santiago’nun hayatına dahil olmak çok güzeldi.
Kitapları kategorilendirmem istense onları; seyrettiren, öğreten, yaşatan ve sadece anlatan kitaplar olarak ayırırdım. Simyacı ise yaşatan bir kitap oldu benim için. Kesinlikle tavsiye ederim.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.