·168 syf.··Beğendi
···Okunma: 15 Mayıs 2019 00:02 Kitap gayet güzel ve sade bir dille anlatım yapıyordu. (Tabi bazı kısımlarda noktalama işaretleri ve cümleler gereksiz kullanılmıştı.) Hikaye akışı sizi içine çekiyor ve sürükleyiciliğiyle devam ediyordunuz. herkese göre değil kitap her yaş için okunmasını tavsiye etmem. Kitap'da bir çocuk kendi hayatını anlatıyordu. İyi gibi gösteriyordu kendini ama kötüydü. Bazen düşünüyordunuz gerçekten "o mu iyi yoksa bizmi kötüyüz" diye. Tabi 3sn ye sonra insanlara yaptıkları aklınıza geliyor ve cidden kendinizi daha iyi olduğunu savunuyordunuz. Oysa ki kitap bittiğinde "bu küçük dostunuz Alex'i arada bir hatırlamayı ihmal etmeyin." Ve" bok püsürü. " Sözcüğünü okuyunca yutkunuyorsunuz. Bu kadar vahşet içeren bir kitap, okumak için verilen bir kaç saatin sonucunda kendinin belli bir olgunluğa erişip namaza başlaması gerçekten üzdü. (Şaka ahahahha) Ben o kötü Alex i gayet sevmiştim sevilecek bir tip değildi ama hani içerisinde parlak bi ışık vardı o çocuğun Klasik müzik dinlemesi beni benden aldı zaten. Bana arada bir yapmak istediğim kötülükleri zengin olmak için insanları dolandırıp servetime (olmayan servetime) servet katmayı düşünmemi hatırlatıyordu. (Şakamı bilemem siz karar verin ahahhahaha) Her insanın işlemek istediği günahlar vardır belki diyordu yazar bu kitabında. Biz içimize atarız dışarı vuranlar dürüst olanlardır mı, diyordu acaba...
Özet: Kitap güzeldi, Vahşet kaldıramayan okumasın. İyi okumalar.
Not: İmla için kusura bakmayın.