Bu kitap Sait Faik ile tanışmama vesile olduğundan yerini sanırım ayrı tutacağım uzun bir süre.
Etrafımızda bakıp da görmediğimiz ayrıntılarla dolu satırlar. Zaman Sait Faik ile yavaş akıyor sanki. Anda kalıyoruz, takılıyoruz, parçalara bölünüyoruz. Kitabı kapattığımız anda hız başımızı döndürüyor.
İçinde barındırdığı her hikaye birbirinden güzeldi. Hikayelerin taşıdığı düşünceleri, nesnelerin canlanışını-adeta onları bir insan sıfatında görüyoruz- duygu birikimlerini sevmemek elde değil. Aralarından sıyrılan hikayeler ise elbette vardı. Sait Faik'i benim gibi ilk defa okuyanlardan olacaksanız size kitabın sonunda yer alan Haldun Taner'in sözlerini aktarıyorum:
"Sait Faik, bir konuyu değil, yaşamın bir parçasını işliyordu. Bir tez savunmuyor, bir yaşantıyı yansıtıyordu. İnsan sevgisi dolu, doğa sevgisi dolu bir yüreği vardı. Neye baksa bu sevgi ile ısınıyor, ışıklanıyordu. Biz ancak o el attıktan sonradır ki, en önemsiz görünen insanların ve şeylerin zevkine eriştik. "
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.