Faust, Alman yazar Goethe’nin bütün eserlerinin birleşimi olarak kabul edilen, belki de tüm ömrünü verdiği dünya klasikleri arasında önemli yeri olan bir eseridir. Çünkü genç yaşta yazmaya başladığı bu oyun, 60 yıl sonra ele alınarak son halini almıştır. Yazımı zamana yayılan bu eser haliyle bize Goethe’nin kendi iç dünyasından ve yaşamından kesitler sunuyor.
Bir tiyatro oyunu olarak gökyüzünde başlayan kitapta İsrafil, Cebrail, Mikail ve Mephisto (şeytan) arasında bir diyalog geçer ve sonucunda olaylar gelişir. Mephisto yani şeytan Tanrı ile girdiği iddia sonucunda bir insanı yoldan çıkaracağını söyler. Tanrı ise insanın ne kadar kötülük yaparsa yapsın kendi içindeki doğruyu her zaman bulacağını savunur. Faust ise Tanrı’yı sorguladığı bir dönemdedir. Mephisto Faust’a farklı şekillerde görünür. Faust onun kötü bir ruh olduğunu anlar ve kendisini kandırabilirse onunla anlaşma yapmayı kabul edeceğini söyler. Sonraları Faust, Mephisto yüzünden her türlü kötülüğü yapmış ve bundan pişmanlık duymaya başlamıştır.
Bu pişmanlık Faust’un içindeki, Tanrı’nın bahsettiği kaybolmayan iyiliktir. Sonuç olarak bu savaştan galip gelen Tanrı, aynı zamanda da Faust olmuştur.
Edebi yönüyle güzel bir klasik. Farklı bir anlatımı var.
İster Şeytan’la anlaşma imzalayan Faust’un şaşırtıcı hikayesi olarak okunsun, ister büyük bir sanatçının köklü bir edebiyat geleneğindeki sayısız temayı tasvir ettiği başyapıt gözüyle bakılsın. En azından ilk bölüm okunmalı.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.