Bir insan bir kitabın sonunu bile bile kaç kez okur ? Bir iki yedi on ? Benim için Masumiyet Müzesi böyle bir kitap. Hep elimin altında. Hep başucumda. Bu aralar bazı sağlıksal sorunlar sebebiyle bir şey okuyasım maalesef yok o gücü kendimde bulamıyorum. Belki kendime gelirim diye seçtiğim bir kitap oldu. Ne zaman yolum Taksim tarafına düşse hiç es geçmeden müzeye de giderim. Masumiyet Müzesi ile ilgili okunacak ne varsa okudum. Müzeden alınacak ne varsa aldım. Öyle bir bağımlılık benim ki. Füsun ve Kemal’in altını çizdiğim öyle yerleri var ki kitapta. Onları tekrar tekrar okumak bana büyük bir zevk veriyor. Bu eser ve müze sadece yazmaktan ibaret değil. Gezmek gezip eşya toplamaktan onları biriktirmekten yerleştirmekten sınıflandırmak gerçekten büyük bir emek. Aynı zamanda benim Orhan Pamuk ile ilk tanışma kitabım. Lisede ki edebiyat öğretmenim büyük ön yargılar oluşturmuştu bende Pamuk ile ilgili. Okunması gerçekten kolay kitaplarından biri bu. Eğer siz de ilk defa okuyorsanız kendinizi muhteşem bir aşk hikayesi içinde bulduktan sonra kitabın nasıl bittiğini bile anlayamıyorsunuz. Gözler dolu dolu bitiyor kitap. Hangi yazar olursa olsun önyargılı yaklaşmayın. Kimsenin sözüyle hayır ben okuyamam demeyin. Çabalayın deneyin. Olmuyorsa sevmiyorsanız o ayrı. Ama en azından ben denedim ve okuyamadım dersiniz. Herkese keyifli okumalar.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.