Biçim ve içeriğiyle tipik bir Hüseyin Kıran romanı...
"Ben gecenin gönderdiği. Bendim. Sadelik ve keşmekeşle dolu, vahşi, edepsiz, dipsiz, akrobat tabiatlı bir cins. Kendi başına bir melek. Kendini tutamayan bir çekiç. Öfkesinin örtüsünü atıp atılan bir kaplan. Bir deyyus. Bir çakmak, karanlıkta çakan. Griliği içinde gevşek, gerili çelik bir yay. Humus yumuşaklığı. Gölgesinde uyuyan. Bereketli et. Ben, Gecedegiden. Ne hayvan ne insan. Dürtülmeyince konuşmayan. (s.81)"
Zaman sırasına göre Resul olsa da, bütün eserlerini hesâba kattığımda, Gecedegiden H. Kıran'ın ilk romanı gibi duruyor. Elbette benim nazarımda.