Arka kapakta tanıtımın verdiği heyecanı, etkiyi kitabın sayfaları ilerledikçe kaybettim. İlk sayfalarda uykusuzluğun psikolojik yıkımlarını iki ayrı insanın da uykusuzlukla nasıl başa çıktıklarını daha doğrusu çıkamayışları güzel yansıtılmış. Benoit’in çocukluk hikayesi, ikilinin tanışmaları vs her şey güzel giderken, kitapta bir anda bir kopukluk yaşanıyor. İki ayrı insanın, ayrı ayrı kendi gözlerinden yaşadıkları, başlarına gelenler ifade edilmeye çalışılıyor. Fakat bu kafalarda soru işaretlerine “ee noldu yani şimdi” falan dedirtiyor.
Yazar, yer altı edebiyatı kitabı olsun diye, her dip konudan biraz ondan biraz bundan serpiştirmeye çalışmış ama 120 sayfaya bu kadar derinlik katmak, bana göre akışı bozmuş.
Ama yine de hakkını yiyemem okunmaya değer, anlatılanlar içimde iz bırakabildi.
·
138 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.