Kitaba bayıldım. Agatha Christie’nin romanlarını okurken büyük bir zevk alıyorum ve On Küçük Zenci beni çok tatmin etti.
Cinayet işleyen ama yasalar karşısında suçsuz kabul edilen 10 kişiyi, U. N. Owen adındaki bir adam Zenci Adası’na türlü bahanelerle çağırır. Kendisinin sonradan adaya teşrif edeceği söylenir ve ilk akşam yemeklerinden sonra gramofondan yankılanan belirsiz ses hepsinin kalbinde gizlenen ve yıllardır sır olarak sakladıkları cinayetleri ifşa eder ve cezalandırılacaklarını belirtir. Daha sonra bu on küçük zenciden sağ kalanların peşi sıra işlenen cinayetleri çözmeleri gerekecektir, katil bu on kişinin arasında insan kılığına girmiş bir iblis şeklinde saklanıyordur.
Açıkçası katilin kim olduğunu tahmin etmiştim ve doğru varsayımlarda bulunarak cinayetleri çözmek beni daha da mutlu etti. Normalde Christie’nin kitaplarında hep dumura uğrayıp katili bulamam ve kitabın sonunda şok olurum ama bu kitapta benim açımdan öyle olmadı. Sanırım okuduğum bir sürü cinayet romanı sayesinde beynim dedektifmiş gibi çalışmaya başladı. :D
Yine de ustaca kurgulanan cinayetler, küçük küçük dokunuşlar, On Küçük Zenci şiiri ve hepsinin geçmişindeki karanlık sırlar beni büyüledi. Kesinlikle kitabı okumalısınız.
Ve o meşhur şiiri buraya bırakmak istiyorum.
“On küçük Zenci yemeğe gitti,
Birinin lokması boğazına tıkandı. Kaldı dokuz.
Dokuz küçük Zenci geç yattı,
Sabah biri uyanmadı. Kaldı sekiz.
Sekiz küçük Zenci Devon'u gezdi,
Biri geri dönmedi. Kaldı yedi.
Yedi küçük Zenci odun yardı,
Biri baltayı kendine vurdu. Kaldı altı.
Altı küçük Zenci bal aradı,
Birini arı soktu. Kaldı beş.
Beş küçük Zenci mahkemeye gitti,
Biri idama mahkûm oldu. Kaldı dört.
Dört küçük Zenci yüzmeye gitti,
Birini balık yuttu. Kaldı üç.
Üç küçük Zenci ormana gitti,
Birini ayı kaptı. Kaldı iki.
İki küçük Zenci güneşte oturdu,
Birini güneş çarptı. Kaldı bir Zenci.
Bir küçük Zenci yapayalnız kaldı.
Gidip kendini astı. Kimse kalmadı.”
-Alıntı;
On Küçük Zenci
Agatha Christie
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.