Hangi Kitabın Hayatını Değiştireceğini Bilemezsin Fakat Bir Tanesi Mutlaka Değiştirir.
Tolstoy'un bu kitabını en çok ihtiyacım olduğu zamanda okudum. Geçen sene yaşadığımız hayatın hiçbir anlamı olmadığını varolmamızın Tanrı katında da hiçbir mantıklı yönü bulunmadığına inanıyordum. Sahi biz neden varız? İnancımıza göre Allah ona kulluk edelim diye bizi yarattı. Fakat Allah gibi yüce bir varlık neden buna ihtiyaç duydu, kendi varlığını bilinçli bir varlık tarafından övülmesine neden ihtiyaç duydu? İnsandaki ego denen kavram yaratıcıda da mı vardı? Bu gibi sorularla cebelleşirken insanların varlığın anlamı karşısında bu kadar kayıtsız olması beni daha da anlamsızlığa sürüklüyordu. Kimse "ulan ben neden varım" sorusunu kendisine sormuyordu. Sonra elime bu kitap geçti. Her sayfasında içim ürperdi çünkü benim düşündüğüm her şeyi Tolstoy da düşünmüş yazıya aktarmıştı. Tolstoy hayatın anlamsızlığı üzerine karalamalar yaparken kendisine şu çıkış kapılarını göstermişti. Evet hayat anlamsız peki ne yapabilirim? 4 yol var önünde. İlk yol cehaleti seçmekti Tolstoy'a göre. İkinci yol hayattan haz almaya bakmaktı. Hayatın anlamsızlığının farkına varılacak fakat hayat balını yenmeye devam edilecekti. Üçüncü yol bu kötü oyuna bir son vermek fakat bu da çok büyük bir güç istiyordu. Son yol ise kötü ve anlamsız olduğu halde hayata devam etmeye çabalamaktı. Peki bu kitap benim hayatımı nasıl mı değiştirdi? Bu kitabı okuduktan sonra hayatın kendisinin anlamsızlığının yanında benim çok anlamsız yaşadığımı fark ettim. Evet hayat kötü, evet hayat acımasız fakat ben anlamlı bir şekilde yaşayarak bireysel mutluluğumu yakalayabilirdim. Nitekim öyle de oldu. Ben de Tolstoy'un işaret ettiği 4 kapıdan biri olan hayattan haz almaya bakma yolunu seçtim. Bu uzun yazıma şu alıntıyla son vermek istiyorum.
-"Hayat kötü bir şey ve sunduğu tek nimet hiçliğe açılan bir kapı olması."
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.