Dostoyevski kitaptaki karakterlerin ruh hallerini aktarmaya çalışırken kullandığı kelimeler öyle özenle seçilmiş ki, okuyan kişinin çaresizlik, utanç, sevgi gibi duygu perdelerini indirip okura o hisleri çok derin yaşatabiliyor.
İnsancıklar, zorlu şartlarda dahi birbirini gerçek anlamda seven iki kişinin birbirine yetebileceğini anlatmaya çalışan bir kitap diye düşünüyordum(ta ki kitabın sonlarına kadar). Kitabı okurken sonunun nasıl biteceğini merak ediyordum çünkü okurken sonuyla ilgili tahminde bulunmanın zor olduğu kitaplardan, ancak bu şekilde bitmesini istemezdim.(Spoiler) Aleksiyevna’nın refah uğruna sevmediği başka biriyle evlenmesi, Devuşkin'in ise, onu terk etmesine rağmen Aleksiyevna’ya ‘'eğer mutlu olacaksan git'’ demesi gerçek sevginin fedakârlık gerektirdiğini hatta yeri geldiğinde karşındakinin mutluluğu için ondan feragat etmenin gerekli olduğunu gösteren bir kitap.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.