"ben hasta bir adamım." ile başlayan satırlar "ama yeter bu kadar; yeraltından yazmak istemiyorum." diye sonlandı. bilmiyorum bunu düşünmek istemiyorum. kitap sanki kendi varlığını reddedişin bir yansıması gibi, olduğu şeyi ifade ederken bile sanki başka biri olmak istermiş gibi bir serzeniş var dostoyevskide. kitapta ruh halinden, dünyasından, arkadaşlarıyla olan çapraşık ilişkisinden ve karşısına çıkan hummalı bir sürprizden, kendi tabiriyle tüm "yeraltı" dünyasından bahseder. yine yazarla oturup, üzerine sohbet etmek istediğim cümlelerle karşılaştım. yine kendimden bir şeyler bulduğum ve bıraktığım bir eserdi.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.