Yuksek yargic olan Ivan, guzel bir cocuklugun ardindan memuriyet hayatinda da oldukca idealist ve prensipli birdir. Esiyle evlendiginde ilk yil hersey yolunda ve guzeldir ancak esinin memnuniyetsizlikleri, sikayetleri kisacasi Ivan'in tabiriyle "dırdır"lari gitgide artmaya baslar. Bu Ivan'i esinden ve evliliginden kacis yollari arama iter ve isine iyice sarilir. Bunun neticesini de yuksek yargicliga kadar yukselmesiyle alir. Evliligindeki sorunlarini isiyle, davetlerle vs hali alti eder. Ve sonunda basit ve ufak bir darbe (perde asarken bögrünü merdivene carpmasi basitliginde) ile baslayan sancilarini ilk baslarda ciddiye almaz. Bilmezdir ki ölüm kapisini tikirdatmaya baslamistir. Yavas yavas cökmeye baslar ve artik yatalak, bir deri bir kemik kalir. Onun gibi etkili bir yargic nasil boyle olabilirdi ki? O basit ve siradan bir insan degildi cunku, koskoca yargic! Ölüm iyiden iyiye kapisini yumruklamaya basladiginda ailesi de onu kendi odasinda kendi halinde birakmasi, kendi hayatlarina devam etmeleri (esinin makyajlar yapip sanatsal etkinliklere gidiyor olmasi) Ivan gibi birisine cok ama cok agir gelir.
Tolstoy gene bir gunde okunup bitirilecek eserle karsimizda ve ölümü bekleyen bir insanin kendi gözünden tasvirini carpici sekilde okuyucuya aktarmis.
Ne diyelim Allah kimseyi kimseye muhtac etmesin.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.