Kitap gayet temiz, doğal ve akıcı bir üslupla oluşturulduğu için tek nefeste okunabilmekte. Kitapta hep bir yolculuk söz konusu bu yolculuklar yapılırken hep bir ölüm korkusu da okuyucuların kafasında. Beklenmedik ölümler yaşanırken insan kendine şu soruyu soruyor aslında hangi ölümü bekliyoruz ki. En çaresiz hasta olan kitaptaki yazarın babasının bile iyileşip ayağa kalkmasını bekliyor ailesi fakat öyle olmuyor. Tüm bu ölümler yaşanırken kitapta geçen beyaz at, beyaz gömlekli çocuk bunlar okuduğumuz romanı alıp bambaşka yerlere götürüyor. Geriye dönüşler ustaca verilmiş ve okuyucuyu sıkmayacak düzeyde az ve öz. Romanda aynı gerçek hayatta yaşadığımız gibi kimi zaman insanlığın artık kalmadığını düşünürken kimi zaman bu dünyada iyi insanlar da var dedirtecek türden doğal ve içten örnekler mevcut. Konusuna bakıldığında bu konu hakkında eğer otobiyografi değilse nasıl roman yazılabilir? demiştim fakat bir otobiyografi olmadığı halde bu roman bize hissetmemiz gereken hissiyatı en derinlerimize kadar yaşatmakta.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.