Kitabı okumadan önce incelemelere göz gezdireyim dediğimde ilk gözüme çarpan hemen her okuyanın görüşünü açıklamaya çalışıp asla yazar gibi düşünmediğini ispatlama çabası oldu. ben hiç buna girmeyeceğim kimin ne düşündüğümü umursadığını sanmıyorum, zira umursayanların ne düşündüğünü ben umursamıyorum.
Öncelikle bi başlayayım bakayım diyerek okumaya başladığımda, Kitabın giriş kısmında yazılan mini hikaye sebep oldu okumaya devam etmeme. yüzümde gülümsememe engel olamadan okudum.
Cezaevi personeline yazdığı mektupta ise kahkaha attım.
Seher'i, Bildiğiniz gibi değil'i ve Tarih kadar yalnız'ı okurken gözlerim doldu, hayatın içinden ve dünyanın gerçeklerinden başka bir şey okumadım açıkçası ve bu gerçekleri, eleştiri, özeleştirileri ve hayal ettiği bir geleceği sırf selahattin demirtaş yazdığı için yeremeyeceğim kimse kusura bakmasın. Her gün tv lerde izlediğimiz veya usta edebiyatçıların kitaplarında okuduğumuz konulardın farklı bir şey yazmamış Demirtaş, her biri özet niteliğinde bir film senaryosu gibiydi ve nasıl başlayıp nasıl bitirdiğimi bile anlamadım. puanın abartılı verildiği ön yargısıyla başladığımın da öz eleştirisini yapmış olayım. bence siz de Demirtaş’ın siyasetçi kimliğini bir yana bırakın, şimdilik en azından! kim olduğunu değil de ne yazdığını okuyarak, Edebiyatçı kimliği üzerinden bir okuma yapın bakalım kaç vereceksiniz.
··
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.