Sartre'nin kendi kaleminden, kendi "sozcuklerinden" kucuklukten yazarliga giden hayat yolculugunu okumak biraz yorucu olsa da edebi olarak tabi ki degerlendirme yapmak haddime degil.
Babasini daha cok ufakken kaybeden sartre, ozellikle buyukbabasiyla olan muhabbeti uzerinden ilerliyor kitabinda. Kucuk yasta kitapla tanisan ve zamanla okuma evresinden yazma evresine gecisini ve akrabalarinin davranislari vs kendine has yorumlariyls bizlere aktariyor.
Ozellikle kitabin basinda buyukbabasinin babasindan baslayan aile tanitiminda isim kalabalikligi nedeniyle okurken soyagaci cizmek zorunda kalsam da sonradan bu sorun oldukca azaliyor:) ama biraz agir giden bir kitap oldu benim icin.
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.