Agatha Christie’nin Sonsuz Gece romanıyla sizlerleyim.Kitabın yorumuna kitapta geçen çok beğendiğim kısa bir şiirle başlamayı uygun gördüm...
'Her gece ve her sabah,
kimi insan kedere doğar.
Her sabah ve her gece
kimi insan tatlı seâdete doğar.
Tatlı seâdete..
Kimi insan ise sonsuz geceye.'
Agatha Christie'nin yazdığı bu derin pişmanlık ve acıyla dolu hikayenin o güne kadar okuduğum en güzel romanlarından biri olduğunu düşünüyordum. Çingene Çerçisi'nde Santorix'in yaptığı ev, Ellie ve Mike.. O kitap, Sonsuz geceydi..
Sonsuz geceyi okuyup bitirdiğinde kelimenin tam anlamıyla içime oturmuştu. Agatha'cık sonu böyle yazmasa bu kadar etkileyici olamazdı sanırım. Kurban kadar katiline de üzüldüğüm nadir kitaplardandır. İçindeki şarkıyı,ilk cümlesini, Çingene Çerçisi'ni ayrı ayrı seviyorum..
bir çok yerde paylaştığım bu çok beğendiğim bir alıntıyla noktalamak istiyorum.Kitapla kalın keyifli haftasonlarınız olsun..
Sonum Başlangıcımdır...
Bir kez aşık oldum. Eğer bir daha başıma böyle bir şeyin geleceğini sezersem, başka bir ülkeye göçerim..
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.