Kitap kurdu bir tanıdık "Sakın okuma, en arka sayfadaki mektubu oku. Hem zaman kaybı yaşamazsın hem de kitabı, hepsi okurkenkinden daha çok anlarsın!" dedi. Genelde insanların sıkıcı dediği şeyleri çok severken övdüklerine kanımın ısınmasından "okuyacağım, varsın pişman olayım." dedim. Okurken aklıma çok defa bu tanıdığın sözleri geldi, acaba okumasam mı dedim. Aynı manzaranın defalarca anlatılması, az olay olması, iç tahlillerin sık ve garip bir hava ile verilmesi vs. çok sıkmıştı beni. Çok uzun sürede okudum. Ama sürpriz son. Kitabı gerçekten çok sevdim. Okurken sıkıldığım yerler, tekrar tekrar anlatıldığını düşündüğüm şeyler aslında daha benimsetmiş mekanı, karakterleri. En sondaki mektubu okurken aslında kitabın bana neler kattığını, ne kadar içine çektiğini görüp duygulandım ve bittiği için üzüldüm.
Daha fazla diyecek bir şey bulamıyorum. Zaten kitabı derinlemesine inceleyecek bir birikimim de yok. Benim için kitap budur.
"Başlarda çok sıkıldım ama iyiki okumuşum!"
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.