Kitap yazıldığı dönemde ahlaksızlıkla suçlanıp toplum düzenine aykırı bulunduğu gerekçesiyle sansürlenmiş. Bu olaya kitabın kendi içinden bir alıntıyla cevap vermek istiyorum,
"Toplumun ahlaka aykırı saydığı kitaplar topluma kendi ayıbını gösteren kitaplardır. "
Lord Henry'nin aforizmaları beni çok etkiledi, Basil 'i ise çok sevdim nedense. Dorian'ın içindeki kötülüğün aslında hep varolduğunu, Lord Henry'nin sadece açığa çıkardığını düşünüyorum. Ayrıca kitap bize güzel olana toz konduramadığımızı, onu her yönden kusursuz bulma eğilimimizi de yüzümüze vuruyor bence...
Dorian Gray, ressam arkadaşı Basil Hallward'ın çizdiği portresiyle ve yeni tanıştığı Lord Henry'nin güzellik hakkındaki görüşlerinden etkilenerek olağanüstü güzelliğinin farkına varır ve bu güzelliğinin yavaş yavaş söneceğini keşfeder, keşke benim yerime çirkinliklerimi bu portre yüklense diye diler.
Dorian Gray’in dileği gerçekleşir. Yıllar ilerledikçe Dorian, her türlü hazza yelken açmış, kötülük ve günahlarla yüklü bir hayat sürmüş ama fiziksel açıdan hiç değişmemiştir. Buna karşılık portresi işlediği her günahla biraz daha çirkinleşir, yaşlanır. Sonunda tablo çirkin bir şeytanın portresine dönüşür. Lanetten kurtulmasının yegane yolu tabloyu yok etmektir…
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.