Kitabı ilk okuduğumda 3 veya 4. Sınıftaydım. O zamanlar beğendim mi beğenmedim mi hatırlamıyorum tabi. Kitabın popülitesi arttıktan sonra bende tekrardan okudum. İyi ki okudum dedim. Kitap kesinlikle okunmaya değer bir nitelikte. Zeze’nin babasının moralini yerine getirmek için söylediği şarkıdan sonra babasının şarkıyı müstehcen bulup onu hunharca dövmesi beni en derinden etkileyen bölümlerden biri oldu. Babasının onu neden dövdüğünü dahi anlamamıştı. Kitabın bazı bölümlerinde hüngür hüngür ağladım bu bölümde onlardan biriydi. Çocukluğumuzun-çocuk yanımızın saflığını içeriyor kitap ve bundan dolayı her cümlesi çok kıymetli.