Eğer “önemli” görünen şeylerle dalga geçip o şeyin aslında anlamsız olduğunu kavramazsanız tüm hayatınız korkular içinde geçer. Özellikle ölüm, dalga geçilmesi gerekilen en önemli konudur, Albert Camus’un dediği gibi “acaba şimdi intihar mı etsem yoksa kahve mi içsem?” denilmelidir, çünkü ölüm basit bir insan faaliyetinden başka bir şey değildir. Öldüğümüz anda var olmayacağız, öyleyse nedir bu korku? Sadece yaşamaya devam edilmesi gerekilir ve tüm korkular absürtlüğe dökülmelidir, ancak böyle esas formlarına dönerler, duygulardan arınırlar. Eğer yabancı mizah sayfalarını takip ediyorsanız o insanların nasıl depresyon, ölüm, yaşam zorlukları ile dalga geçtiğini görürsünüz ve bu da onların her tür zorluk karşısında şaşırmalarını önlemektedir, her olasılığı düşünen insanlar ve en kötüsünü bekleyen insanlar bunlar. Eğer yeterince zekiyseniz her şey ile dalga geçebilirsiniz.
··
12 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Öldükten sonra var olmayacağız çıkarımına ölmeden nasıl ulaşırız? Deneyimledik mi? Hem var olmakla kastettiğimiz nedir? Başka bir varlık alanında var olamayacağımızı nasıl bilebiliriz? Sahip olduğumuz tek şey bedenimiz ise kendimize ait bir öz, bir düşünce,bir merak, bir his, bir duyum yoksa öldükten sonra var olmayız doğru ama bunlar var ve yalnızca bana aitler. Niye? Niye bana ait bir dünya var? Bu kadar şeye "ben" olarak sahipken kendimi dünyaya fırlatılmış vakti geldiğinde yok olacak biri olarak tasavvur etmem öğrenme, kendimi iyiye erdirme, kötülüklerimle mücadele etme çabama haksızlık etmek gibi geliyor