Kitaptaki hiçlik düşüncesini, duygusunu hiç sevmedim.
İnançsız bir yaşamın anlamsızlığı, tutunacak hiçbirşeyinin olmaması hissi ve insanı intihara sürükleyişi...
buhranlar içerisindeki şahsın afyonun da etkisiyle ânı, hayali, rüyayı, kişileri.. kısacası etrafındaki yaşamı birbirinden ayırt edemeyecek noktaya gelişi.