...
O anahtar öyle kıymetli ki! Onun uğruna bir hayat heba edilmiş haberimiz yok. Hayatını heba ettiği yetmezmiş gibi bir de boş bir minnet duygusu ile bütün yaşamı boyunca ezilmiş de ezilmişliği var Binnaz'ın.
Sözde zürriyesizliğinin bedeli olarak heba ettiği hayatının üzerine bir de minnet duygusunun sebebiyet verdiği acı ölümü var Kenan'ın.
Müsademede mermisi bittiği için aklını yitirmişliği var Seyrantepe askerinin..
Egosunu tatmin eden Kepuçuran 'ın, yazıcı askeri alnının çatından vurmuşluğu var.
Mansur var bir de..
Sırf "yakalanan ilk canlı kaçakçı" olması nedeniye sirk hayvanı gibi kamyon kasasında orda burda sergilenen, aslında bir kaçakçı olmayıp kendisini yanlışlıkla Suriye sınırında bulan derviş Mansur.
Askerliğini yakma pahasına Mansur 'a eliyle yemek yediren , su içiren
Ziya...
"Çavuşların Allah'ı ayrı mı ?" diye sorduğu sorunun karşılığı olarak bir araba dayak yiyen Ziya..
Bunca kötü insanın , bunca kötü şartların , bunca talihsizliğin ve çocukluğundan beri peşini bırakmayan travmanın içinde "iyi kalma" mücadelesi veren Ziya..
Huzuru ararken , hayatını heba eden başkahramanımız Ziya..
Yazarın "Ben bir gürgen dalıyım" kitabından sonra okuduğum ikinci kitabıydı. Ve anlaşılan Hasan Ali Toptaş kitapları bundan sonra hep okuma listemde yer alacak.
Okudukça etkilendiğim , özellikle yaklaşık ikinci yarısından sonra kendimi tamamen içinde bulduğum bir kitaptı "Heba" . Rüyadan gerçeğe gerçekten rüyaya.. Kimi zaman da tıpkı Ziya gibi gerçek ve rüya arasında sıkışıp kaldığım anlar da oldu. Rahatsız edici , bam telimize dokunan, acıtan bir huzursuzluk romanı..
Ve maalesef anlatılanlar kurgu da olsa tanık olduğumuz, bir yerlerden okuduğumuz, duyduğumuz yada bizzat yaşadığımız hayatlar..
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.