Okuldaki yoğun geçen son yılım sebebiyle yaya yaya okumuş olsam da, ufacık bir umudun peşinden sürüklenerek büyük bir hüzünle bitirdim kitabı. Dilerdim ki, hikâyenin sonu mutlu bitsin..
Aytmatov yine kalemini konuşturmuş, okurken edebi zevkten mahrum kalmazken olayı takip edebiliyorsunuz. Bu Ötüken yayınlarında okuduğum ikinci Aytmatov eseri. Çevirisini de gayet başarılı buluyorum.
Mümin dede ile torunu arasındaki o güzel bağı ipek bohçalara sarıp sevmek isterken Orozkul'un dahil olduğu bölümleri fazlasıyla hayıflanarak hızlıca geçmeye çalıştım. Hayatta Orozkul gibi insanlar ve onlara boyun eğmek zorunda kalan masum insanlar her zaman varlığını sürdürecek. Bunu düşününce şöyle diyorum: İyi ki imkanımız var, iyi ki ahiret var!
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.