Beni hüngür hüngür ağlatan kitaptır. Gece ağlamaktan öyle bir hale geldim ki, kitabın yazılarını okuyabilmek için bir kaç defa yüzümü yıkamam gerekti. Çocuk dendi mi benim için akan sular duruyor hakeza tatlı Zeze'miz ömrümden ömür aldı. Dünya'da hala böyle şeylerin yaşanıyor oluşu malesef bir gerçek ve biz yetişkinler çocukların iç dünyalarını sanıyorum ki farkında olmadan mahvediyoruz. Oysa hepimiz çocuk olduk değil mi? Çocuk olmayı nasıl unuttuk...
Bu muazzam bir kitap çünkü yazar dünyayı bir çocuğun gözünden o kadar doğru anlatmış ki, sanırım kendisi çocuk olmayı unutmamış. Kısacası bu kitabın yazılabilmesi bile üst düzey bir olay benim gözümde. O diyaloglardaki samimiyet, Zeze'nin muzır iç sesi... Düşünceleri... İnançları...
Hiç bir yapaylık yok, o denli akıcı, o denli samimi ve duygusal bir kitap. Farkındalık için, okumalısınız.