''Beni Öldürdüler, Wene Hala.''
Gözler önünde gerçekleşen, herkesin gerçekleşeceğini bilmesine rağmen kimsenin engel olmaya çalışmadığı bir namus cinayetini anlatan ve sonu daha en başından belli olan bir kitap Kırmızı Pazartesi. Cinayeti işleyen ve hatta nedeni bile belliyken bu kitabı neden okuyoruz? Çünkü Marquez'in anlatımı, sayısı oldukça fazla olan karakterlerin romanı ilgi çekici kılması ve umutsuzca bir detay belki bir sürpriz bekliyor olmak kitabı bitirmek için oldukça yeterli.
Karakterlerin sayısının çok olması o kadar hoşuma gitti ki ayrıca bahsetmekten kendimi alıkoyamadım. İsimler biraz kafa karıştırıcı olabilir belki ama küçük notlarla hem anlamanın kolaylaştırılabileceğini hem karakter çokluğunun kitabın zenginliğinin bir işareti olduğunun fark edilebileceğini düşünüyorum.
Bu kitabı bir cinayet romanı olarak değerlendirmek kitaba, yazara ve okuyanlara çok büyük haksızlık olur. Bu kitap toplumun, daha da açmak gerekirse ''konu komşu ne düşünür'' şeklindeki bir düşüncenin, birey üzerineki baskısını anlatıyor. Namusu temizlemenin bir insanın hayatından nasıl daha önemli bir hale gelebileceğini anlatıyor. Cinayetin ardından katillerin onu bilerek öldürmelerine rağmen hem tanrının hem de insanların gözünde suçsuz olduklarını söylemeleri söz konusu onur ve namus olunca ne kadar yozlaşılabildiğinin bir kanıtı mı?
·
76 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.