Bitmesin diye gıdım gıdım okuduğum bir kitaptı. Ah, Zorba sen nasıl bir karaktersin. Doğruyu söylemek gerekirse kitabın başlarında Zorba karakterini pek sevememistim. Bu adam nasıl düşünüyor ya diyordum hatta bazı yerlerde sinirleniyordum. Rahatsız olduğum nokta kadınlar hakkındaki görüşleriydi. Ama ilerleyen sayfalarda okudukça Zorbayı sevmeye başladım onun felsefesi bambaşkaydı. Farklı bir bakış açısı var insanların baktığı pencereden bakmıyordu hayata o. Dimdik duruşu, her şeye karşı minnetsizliği.. Zorba sevilesi bir karakter. Kitapta bir yerde katmer gibi keyifli ifadesi yer alıyordu bu kitap için cuk oturan bir tabir olmuş. Kitap okudukça güzelleşiyor tıpkı bir katmer gibi. Kitabın derinlerine indikçe enfes bir tat bırakıyor. Ben kitapları yemeklere benzetirim genelde bu kitap da katmer tadındaydı. Sonuna hic değinmek istemiyorum beni etkiledi epey. Okumak isteyenlere gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir kitap. Sonunu Zorba'nın söylediği bizlere ait bir türkü ile kapatmak istiyorum.
" İki keklik bir tepede ötüyor;
Ötme de keklik, benim derdim yetiyor,
Aman aman! "
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.