Ciaron-Gözyaşları ve Azizler’in yorumuyla sizlerleyim.
Gözyaşları ve Azizler her şeyden önce psikolojik eşiği yüksek bir metin. Bunalım ve terapinin iç içe geçtiği görülüyor. Psikolojik yönünün etkisinden olsa gerek metnin tansiyonu da her daim yüksek. Cioran sanki birisine ya da birilerine kızmış da aklına geleni söylüyormuş gibi bir üslup oluşturmuş. Bu bağlamda, adeta yazarın iç sayıklamalarıyla karşı karşıya kalıyor okuyucu. Kitapta sembolizm olabildiğince fazla kullanılmış. Özellikle ağlamak ve gözyaşı üzerine oluşturulan mistik ve analojik kurgu okuyucuyu metafiziksel bir mecraya taşıyor.
Yaşamı tutkuyla sevenler dışındakilere ölüm hiçbir anlam ifade etmez. Ayrılacağı bir şeyi olmayan biri nasıl ölebilir ki? Ayrılık hem yaşamın hem de ölümün olumsuzlanmasıdır. Ölüm korkusunun üstesinden gelmiş biri, yaşam karşısında da zafer kazanmıştır. Çünkü yaşam bu korkunun diğer adından başka bir şey değildir.Alıntısıyla bitirmek istiyorum türü sevenlerin mutlaka okumasını tavsiye ediyorum...
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.