Zweig kitaplarının benim için yeri hep ayrı olacak buna hiçbir şüphem yok. Kısacık öykülerin insan ruhuna bu kadar derin izler bırakabilmesi beni her kitabında hayrete düşürüyor. Tam olarak bugün bir okuyuşta merakla okuyup bitirdim. Tasvirler beni kahramanla o kadar bütünleştirdi ki her sahneyi onunla yaşadım diyebilirim. Yazar korku temasını tam inceliğiyle işlemiş. Bazen önemsemediğimiz küçük bir korkunun bile içimizde yaratabileceği o büyük boşluk tüyler ürpertici gerçekten. Bazı hataların da bizi gerçeklere daha çok tutundurduğunu ve bizi doğrulara daha çok yaklaştırdığını Irene ile beraber tam olarak yeniden öğrendim. Saf bir sevginin ve anlayışın yerinin hayatımızda ne kadar büyük olduğunu da hatırlattı bana ve bu yüzden de ayrı olarak çok beğendim.