Xewnerojk
-Bu geceyi aydınlatmış o bir çift göz, ebediyen sönmüştü. Bir yere varmışım, varmamışım, benim için ne fark ederdi! sf.31
-Dünya, ıssız yaslı bir ev gibi görünüyordu gözüme ve ben bağrımda bir acı duyuyordum. sf.51
Yalnız ölüm yalan söylemez! Ölümün varlığı bütün vehim ve halleri yok eder. Bizler ölümün çocuklarıyız, hayatın aldatmacalarından bizi o kurtaracak. sf.64
''Ölüm, ölüm, nerdesin?'' sf.53
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.