"Tanrı'nın dünyayı, tıpkı ruhun vücudu doldurduğu gibi doldurduğunu söylerlerdi: Onu bilgilendiriyor, fakat aynı zamanda, onu aşıyordu. Aynı şekilde, Tanrı'nın bir at sürücüsüne benzediğini söylerlerdi: Üzerinde oturduğu müddetçe sürücü ata bağlıdır ama ondan üstündür ve kontrolü elinde bulundurur. Bunlar yalnızca imgelerdi ve elbette ki eksiktiler."