·316 syf.····Okunma: 02 Ağustos 2019 04:49 İnsan... Biri hariç, karşılaştığı her engeli, her düşmanı yendi. Kendini yenemedi. Nasıl nefret etmesin kendinden...
.
.
.
Okuduğum 4. John Steinbeck Romanı ve yine Kapitalist düzene vurgu yapılan işlenilen bir kitap.
Steinbeck yaşamını fakir bir ailede işçi olarak geçirdiği için kitaplarında işçilerin duygularını çok iyi bir şekilde anlatıyor.
Evet kitabın konusuna gelirsek yine klasik olarak İşveren dediğimiz insanlar yani patronlar insanları ne kadar fazla sömürebilirim derdinde. Bunun en iyi yoluysa insanların zaaflarına yönelmek. En başta 20 cente başlayan elma toplayıcılığı işi insanların paraya da ihtiyacı olduğu, ne maaş verilirse verilsin işten çıkamayacaklarını, geçindirmesi gerektiği bir ailesi olduğunu bilen bu insan sömürücüleri daha fazla kişi işe alıp maaşları her geçen gün düşürüyorlar. İşçiler öfkeli ama bu işçilerimizin bir sorunu var öfkelerini duygularını dışarı vuramıyorlar anlatamıyorlar. Işte Jim ile Mac karşımıza burda çıkıyor. İnsanların duygularını öfkelerini dışarı vurmalarını sağlamak için onların yanında işe girip onları örgütlemeye başlıyorlar. Kitap içinde çok güzel bir söz dikkatimi çekti " İnsanlar bir amaca bağlandıklarında bir topluluk içinde bir görev sahibi olduklarında kendilerinden daha farklı bir insan oldukları farkedildi" Bu işçilerimize de böyle oluyor ve ilk defa bir dava uğruna greve gidip işi bırakıyorlar. Tabi iş sahipleri çeşitli sinsiliklerle onları grevden vazgeçirmeye çalışıyor ama fark edemedikleri bir şey var, artık isçiler kendi haklarını savunmayı öğrenmiştir ve Bitmeyen Kavga başlamıştır...
.
.
.
Steinbeck genel olarak kitaplarında kendini bir karakter içine koyar ve fikirlerini o karakter üzerinden vermeyi tercih eder. Bu kitapda her ne kadar baş karakter Mac' ın görüşleri öne çıksa da aslında Dr Burton' un düşünceleri Steinbeck' in anlatmaya çalıştıkları. Herkese şimdiden iyi okumalar :)