Edgar annesinin suçluluk duygusunun vücut bulmuş haliydi. Kadın yaptığı şeyi kendi içinde defalarca kez meşrulaştırsa da, Edgar bu sırrı bilmemesine rağmen belki istemli belki istemsiz "Bu yaptığın doğru değil." diye haykırıyor.
Edgar bir sırrın peşine düştü ve böylece söylenen yalanları, yalancı gülüşleri, samimiyetsiz yaklaşımları fark etti.
Bu önsezileri içselleştirmesi demek büyümesi demekti. Edgar büyümemeliydi, o çocuktu ve çocukluğunu yaşamalıydı ama Edgar'ı bu yüzden suçlamak yanlış olur çünkü şartlar onu buraya götürdü.
Stefan Zweig'ın olağanüstü yaptığı ruh analizleri ile kitap keyifli ve naif bir seyir alıyor. Kesinlikle okumaya değer.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.