Kitabı okurken kendi kendime sürekli bir toplum savaştan çıkmışken, değil eğitim temel ihtiyaçlarını bile karşılamaktan acizken nasıl bu kadar yetişmiş olabilir diye sorup durdum.Evet okuma yazma bilen insan sayısı çok azmış fakat günümüzde okuyan insan sayısı bu kadar çok iken acaba o insanların okudukları kitabın kaçta kaçını okuduk dedim.Demem o ki az insan varmış okuyan ama nasıl okuma..
Üsluplarının güzelliği, görgüye verdikleri ehemmiyet..Okurken hayran kaldım o zamanın insanına , gurur duydum.Ve en çok da kendimi sorguladım.
Bir konuşma geçiyor kitapta; Füreya çocuk gelişimiyle ilgili kitaplar yolluyor Sara’nın annesine kitaplar fransızca, Afife’nin ‘ben fransızca bilmiyorum’ demesi üzerine Füreya’dan tek kelime çıkıyor ‘Öğren.’ O kadar sarstı ki beni bu söz.Bir kitabı okumak için yeni bir dil öğrenmeye çalışmak,bu çabayı sarf etmek..
Bu kitap benim için bu kelimeden ibaret işte.Keyifli okumalar.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.