Klasikleri okuma gayretimle, elime aldığım ilk kitap Diriliş oldu. Romanın kültürü bizden başka, çağı çağımıza çok uzak, anlatılanlar aşina olmadığımız yerden.. Lakin ortada bir gerçek var ki hepimize malum; insan. İnsanın acıları, inadı, aşkı, vicdanı, hırsları, şefkati... Hangi çağ, hangi coğrafya olursa olsun, değişmeyen bir gerçek insanlık.
Diriliş’te güzel bir kadın görüyoruz, tabiri caizse, hayata yenik başlayan. Bir evde ‘besleme’ gibi büyüyor, asil ev sahiplerinin prens yeğenine gönlünü kaptırıyor. Neticede evden atılıyor, çocuğunu kaybediyor, girdiği her işten taciz edilerek ayrılıyor. Hayatsız bir kadın oluyor, nihayet bir cinayet vakasına ismi karışıyor. Cinayetin görüşüldüğü mahkemeye jüri üyesi olarak dahil olan Prens de kızı yıllar sonra ilk kez bu halde, üstelik, kendisi yüzünden bu halde görüyor.
Bu kitapta hayatta kalma çabasını, kadına kolayca yapıştırılan yaftaları görüp yorulacak, sonra azmi, merhameti, anlayışı tadacak dinleneceksiniz. Bir vicdan azabının saygın bir toprak sahibini her şeyden vazgeçirip, kürek mahkumları ile yollara düşürüşünün yanında, bir toplumun iki zıt kutbunun yaşamlarına şahit olacaksınız. Bütün bunlarla beraber, hukuku, devleti, “suç” kavramını ve adaleti sorgulamaktan kendinizi alamayacaksınız.
İnsan bir kitaptan daha ne bekler ? Şahsen ben, çevirisinin ve basımının biraz daha kaliteli olmasını beklerdim, o ayrı. Tavsiyemdir, benim gibi kelime hatalarına, noktalama işareti noksanlıklarına tahammülde zorluk çekiyorsanız, bu yayınevinden almayın kitabı. Muhabbetle
·
13 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.