Bu kitaba karşı beni daha fazla meraklı hale getiren İlber Ortaylı'nın bu kitabı Atatürk' ün inceleyerek okuduğunu anlatması oldu. Kitap doğa halindeki insanın uzun süreçte doğa halinden nasıl günümüz yapısına ulaştığına dair tespitlerden oluşuyor. Rousseau, Locke'un felsefesine de yorumlarda bulunuyor. Doğa halindeki insanın aslında doğuştan kötü olmadığını, insan düşünce yapısının zaman içinde mülkiyetle beraber sosyal yapısının da oluşmasında "kötünün" adeta içselleştirildiğinden bahsediyor. Artı ürünün insanları nasıl doğal yapısından çıkardığını ve bunu da yöneten yönetilen ilişkilerine nasıl dönüştürdüğünü, egemenliğin de tamamen insan hayatı içinde nasıl yer edindiğine yine bunun da koruyucusu olarak hukuk ve din kurallarının nasıl insan hayatına kurulduğunu anlatıyor. İnsan nasıl oldu da doğa halindeki özgür yaşamından, mülkiyetle beraber günümüzdeki köleliğe ulaşıp bunu da özgürlük sanmaya, sürekli birilerinin boyunduruğu altında kendini daha özgür sanmaya başladı? Sorulup üzerine düşünecek çok konu var. Okuyunuz
Alıntı:
“Eğer bir hükümdarımız varsa bu, bizi bir efendimiz olmasından koruması amacıyladır.”
"Aslında bütün bu farkların nedeni budur: Vahşet halindeki insan, kendi kendine yaşar; her zaman kendi dışında olan sosyal insan ise her zaman kendi kendinin dışında, ancak başkalarının kanılarına göre yaşamayı bilir ve sadece onların yargılarından kendi var oluşunun duygusunu çıkarır."
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.