Kitabın adı:Devran
Yazarın adı:Selahattin Demirtaş
Okuyanın adı:Nezaket Topal
Kısa öykülerden oluşan kitabımızda benim dikkatimi cezbeden kitabın son öyküsü oldu.
İnsan kalabilmek; Cemşit lise ikiye kadar okumuştur lise 3ü sokağa çıkma yasağı dolayişı ile okuyamamıştır tabiki arkadaşlarıda okuyamamıştır fakat sokağa çıkma yasağı kalkınca hepsine lise diploması verilmiştir zaten kaç kişi kalmışlardır ki sokağa çıkma yasağı süresince çoğu öldürülmüştür neyse sokağa çıkma yasağı kaldırılınca evlerine dönmüşlerdir ama başlarını sokacak ne bir evleri ne de bir işleri vardır Cemşit iş arayıp bulmak için bodruma gider orda daha önceden gidip lokanta açan bir hemşerisi vardır onun yanında çalışmaya başlar orda çalışan elemanlar hepsi hemşerisidir Cemşit'e abilik yaparlar mesai bitiminde onlar yorgun olmalarına rağmen giyinip süslenip bodrum sokaklarında dolaşmaya çıkarlar cemşit gitmez deniz kenarında oturur denizi izler izlerjen denizde yüzmeye başlar yüzerken çok açılır boğulacaktır sonra kulağına sesler (konuşmalar) gelir biri diğerine -lan birgün daha kalalım bodrumda yanmayana insan denir mi bu sözler kulaklarında çınlar durur aklı başına gelir son bir hamle ile suyun üstüne çıkarve yüzerek kıyıya çıkar aklındaki soruların cevabını bulmuştur
YARI TANRI OLMAKLA EZİLEN OLMAK DIŞINDA BİR DE İNSAN OLMAK VARDI İNSAN KALMAK ÖNEMLİYDİ....
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.