Bana öyle geliyor ki belleğin işlemesi derindondurucununkine benziyor biraz. Hani içerde uzun süre bıraktığın bir şeyi çıkarınca nasıl olur bilirsin. Başlangıçta tadı tuğla gibi serttir,kokusu, tadı yoktur, üzeri beyaz bir zarla kaplıdır; onu ateşe koyar koymaz yavaş yavaş formuna, rengine kavuşur, kokusu mutfağı sarar. Bunun gibi hüzünlü anılar da uzun zaman belleğin sayısız karanlık mağaralarında uyuklarlar, orada yıllarca, on yıllarca, bir ömür boyunca kalırlar. Burada günlerden bir gün onlara eşlik etmiş acı, yeniden yıllar önce olduğu gibi yoğun ve yakıcı olarak çıkar ortaya...
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.