Ah be Ahmed Arif.. ah bee.. sen öyle bir Leylim diyorsun ki insanın Leyla olup sevdana ortak olası geliyor.. ne güzel ne naif duygular dökülmüş kaleminden.. ne güzel nakşetmişsin aşkını mektuplara... nasılda ruhuna işlemiş o tertemiz sevda.. kitap bittikten sonra uzunca düşündüm. 2019 yılındayız... şimdi kaç tane Ahmed Arif gibi seven kalmıştır.. şimdi böylesine saf sevgilere rast gelmek mümkün müdür ? Kim böyle sevebilir ki artık ? Kim sevdiğine Leylim, dılemın (yüreğim) diyebilir.. kim artık sevdiğini gözlerinden öpüyor ?
Ah bee Leyla... ah bee .. taş olsa duvar olsa ne bileyim herhangi bir eşya olsa dile gelirdi bu sevda karşısında.. sen nasıl gelemedin ? Ahmed ömrüm, canımın yarısı derken sana nasıl karşılıksız kalabildin ? Keşke Leyla Erbille bir kez konuşabilme şansım olsaydıda ona bunları sorabilseydim.
Mektupları her zaman kullanılan dil neticesinde samimi içten bulmuşumdur. Hele birde bu aşk mektuplarından oluşuyorsa tadından yenmez. Bitmesin diye yavaş yavaş, sevdasının her bir satırını ruhuma işleyerek okudum.. Ve gerçekten aşkının güzelliğine, sabrına, sevdasına hayran kaldım... okumaktan asla pişmanlık duymayacağınız bir eser olmuş .. iyi ki sevmişsin Ahmed Arif iyi ki geçmişsin bu dünyadan.. ve iyi ki sevdanın karıştığı satırlara rast gelmişim..iyi ki
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.