“Hasta biriyim ben... Huysuz adamın tekiyim. Çirkinim. Sanırım, karaciğerim hasta. Gelgelelim, bu hastalığımla ilgili en küçük bir bilgim yok, neremin hasta olduğunu da bilmiyorum. Tıp bilimine, doktorlara büyük saygı duymama karşın, tedavi olmuyorum. Şimdiye dek de hiç tedavi olmadım.”
Bir giriş anca hem bu kadar kasvetli hem de bu kadar cezbedici olabilirdi. Kitap roman olarak geçiyor ama bence roman değil. Hatıra hatta otobiyografi bile sayılabilir bence zira sürgünden dönüşünde yazdığı eserde öyle psikolojik çözümlemeleri var ki insan bunu yaşamadan tasavvur edemezmiş gibi geliyor bana.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.