Haruki Murakami ~ İmkansızın Şarkısı
Murakami ile yaklaşık bir buçuk yıl önce tanıştım. Her ay bit kitabın mütealasını yapıyorduk, bir kitabevinde. O ayın kitabı da “Sahilde Kafka”ydı. Çok farklı sesten, çok farklı kelimelerle Tamura’yı dinlemiştim. “Sahilde Kafka” benim için özel bir eser. Yazarın hayat hikayesinden de derinden etkilenmiştim. O süreden beri Murakami okumuyordum. Denk mi gelmedi , fırsat mı olmadı, Tamura hep hayatımda kalsın mı istedim bilmiyorum.
İmkansızın Şarkısı , çalıştığım kitapçıda hep gözüme takılıyordu. Her gün orada olmama rağmen, açıp bir cümle bile okumadım. Kapağını açarsam benim olmalıydı. Ben biraz farklı bir okurum. Kitaplarımla,yazarlarla, karakterlerle farklı bir bağ kuruyorum. Uzun bir süre karakterle yaşıyorum. Kitapların karşısına geçip gerçek dostlarımla dertleşiyorum. Her yazarı da okuyamıyorum. Kendim de çok yazmak istiyorum; ama bir Dostoyevski, Gogol olmayacağım için ucuz edebiyat yapmak istemiyorum.
İmkansızın şarkısından nerelere geldim. Toru, bu duygularımı bir anda tekrar canlandırdı. Konu bu değil tabi ki. Konuyu okuyunca anlayacaksınız zaten. Her kitap, her insanda farklı duygular uyandırır.
“İmkansızın Şarkısı” nı bitirdiğim de “Gerizekalı Vatanebe” dedim. Kitapta çok fazla cinsellik, pornografik unsurlar var . Gerekli miydi, bilmiyorum, bu unurlar olmadaydı kitap nasıl olurdu onu da bilmiyorum.
Eser, genel olarak akıcıydı, herkes okuyabilir. Tabi okurken ne beklediğinize bağlı ya da eserden ne almak istediğiniz. Bazen bir cümle bile yeter eseri anlamaya , bazen de sayfalarca incelemeler bile tam anlamıyla anlatamaz yazarın mesajını.
Bu kitap bana uzun bir müzik listesi sundu. Ben alacağımı aldım. Kitapta bahsi geçen müzikleri açtım, eseri okurken. O ak ben de oradaymışım, Reiko gitar çalarken sarı yağmurluğumu giyinmiş, ölümü hayal ediyordum..
Keyifli okumalar.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.