Hüzün ve gözyaşları ile biten bir hikaye... Hakikati idrak edemeyen bir kız, anlaşılmadan sersefil ölüp giden bir baba... telafisi olmayan pişmanlıklar.
Hikayeye hakim olan önyargıyı kendimde de hissettim aslında. Mürşit Bey ve Zehraya olan düşüncelerim hikayenin bitiminde tamamen değişti. Yazar hikayeyle birlikte sahip olduğumuz önyargıları da anlatmış. Aynı zaman da Reşat Nuri toplumda hakim olan aile yapısını ve çalışma hayatını çok güzel irdelemiş hikaye de. Kitabın akıcı bir dili var. Her ne kadar bilinmeyen kelime sayısı fazla olsa da bu rahatsızlık vermiyor hatta kitabın nostaljik havasını fazlaca hissettiriyor okura. Böylelikle önereceğim kitaplar arasın da yerine oturdu Acımak. Immmmm okuyun , okutturun işte
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.