Sevgi yalnız belli bir insana bağlılık değildir; bir tutumdur: kişinin yalnız bir sevgi nesnesine değil. bütünüyle dünyaya bağlılığını gösteren bir kişilik yapısıdır. Kişi yalnız bir tek insanı seviyor. başka her şeye karşı ilgisiz kalıyorsa, sevgisi sevgi değil, birlikte-yaşamaya bağlılık ya da yaygınlaştırılmış bir bencilliktir. Gene de birçok kişi sevginin yetiye değil nesneye bağlı olarak geliştiğine inanır. Aslında bunlar, sevgililerinden başkasını sevmemeyi sevgilerinin derinliğine kanıt sayarlar. Bu, daha önce sözünü ettiğimiz o yanlış tutumla aynıdır. Sevginin bir etkinlik ve ruhsal güç olduğunu kavrayamazsa insan tek gerekli şeyin uygun nesneyi bulmak olduğunu, ondan sonra bütün sorunların kolayca çözülüvereceğıni sanır. Bu tutum resim yapmak isteyen, ama resim sanatını öğreneceği yerde uygun nesneyi beklediğini söyleyen. nesneyi bulur bulmaz da resmi yapıvereceğini sanan kişinin durumuna benzetilebilir.