Khale Hosseını belki de etrafımız da her zaman gördüğümüz fakat duyarsız kaldığımız olaylara değinmek istemiştir. Bu roman hepimizin içinde bir yer edinmiş olmalı. Afganistanda iki çocuğun hikayesi anlatılmış. Bir suç mu vardı ortada üstelik bu suç yedi sekiz yaşlarında bir çocuğun muydu olacak iş değildi. Onların suçu değildi böyle olmak. Sadece Afganistanda ki Hasan ve Hüseyin değil aklımı karıştıran niceleri var bunlar gibi.
Dünyanın adaletsizliğini ödeyen çocuklar...
Komünüstler, Emperyalistler!!
Diyecek bir şey bulamıyorum.
Çocuklar zamanında yapılan günahların kefaretini ödememeli.
Saf bir anlatım vardı, içine içine çeken içtimai tablo...
Vicdan, merhamet, pişmanlıklar ve sonunda ise çaresizlik. En kötüsü de geriye gelmeyecek olan zaman.
Tekrardan, tekrardan mümkün müydü her şeyi düzeltmek. Çocuklar boyama kitabı değildi onları her istediğiniz renge boyayamazdınız.
Ben hep o uçurtmanın peşinde koşan heycanlı çocuk olarak kalmak isterdim. İçim hep bi umutlu...
Kesinlikle okuma listenize eklemelisiniz.
Sevgiyle kalın.
İyi okumalar:)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.