Beyazıt Akman’ın Osman:aşk kitabının devamıdır. İlk kitabına göre aksiyon ve macerası daha bol…Yazar ilk kitabında pek rastlamadığımız geçmişle günümüz arasında bir köprü kurmuş ve bizim bir nebze olsun düşünmemize vesile olmuş diyebiliriz…
Kitaptaki bazı satırlar aslında çok ilginç ve düşündürücüdür.“…Konya’yı bitiren yöneticilerin adaletsizlikleri, şatafata düşkünlükleri, İran özentileri, kendi kimliklerini unutmalarıydı. Şehir içerden çürümüştü. Moğollar, Allah’ın gazabından başka bir şey değildi.”bu cümleyi okuduktan sonra insan farklı devirleri düşünürken acaba biz de mi çürüdük derken? Yazar devamında bir ayetle “Bir kavim kendini bozmadıkça Allah onları bozmaz.”diye bizi düşünmeye sevk etti.
Mihal in gözüyle şövalyelik konusunda bizi aydınlatan ; şövalyeliğin seks ve şiddetle nasıl yoğrulduğunu film ve dizilerde ki adalet dağıtan ! şövalye güzellemesine meydan okurcasına karakter üzerinden bilgilendirmesini sürdürüyor.
İlk kitapta pek olmayan bilgilendirmeler ikinci kitapta daha fazla yer bulmuş gibi..Türklerin neden her yere at ismi koyun ismi verdikleri…seyyah Marko Polunun anlatımıyla Moğollar ve Orta Asya ve Anadolu daki Türkler in durumları …okçuluk tarihi…Türklerin kuşatmada kullandıkları silahlar hakkında bir çok bilgiye yer verilmiş.
Yunus Emre ve Marko Polo bölümlerini okurken acaba bu iki karakter Osman beyle karşılaşacak mı ? bir araya gelecek mi ?diye sormadan edemiyoruz..
Kitapta yer yer Ben Osman , ben Mihal , ben Marko diyerek başlayan yazarımız son bölümde Ben Beyazıt diyerek finali yapıyor. final bölümünde ise yazarımız Amerika da yazma serüvenini anlatıyor. Bu son bölümde de yazarımız okuyucuda altını çizerek okuyacağımız ve üzerinde düşüneceğimiz satırlarla noktayı koyuyor..
Keyifli okumalar…
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.