Yazar güzel bir fikir bulmuş, kurguyu yavaş yavaş inşa etmiş, kitabın ortalarında gizemler yavaş yavaş açığa çıkıp, tempo artmaya başlıyor derken sonra nasıl oluyorsa, yazar onca sayfanın üzerine kibrit çakıp, kül ediyor. Bu kadar güzel malzemenin bu kadar hunharca çarçur edilmesine üzüldüm. Bunun sebebi Cem Akaş’ın bu kitabı yayınladığında henüz 24 yaşında olması sanırım. Bu arada kitabın 230 sayfa civarında olmasına bakmayın, satır araları geniş olmasını ve çoğu bölüm yarım sayfalık paragrafları hesaba katarsak 100 sayfalık bir hikaye gibi, sonu acele edilmiş bir hikaye. Bir de kitabı beğenen, Murat Menteş’e tapar diye düşünüyorum.
Yazarın son kitabı “Y” de kütüphanemde, onu da bir fırsat yaratıp okuyacağım. Bakalım bu tespitlerimin sebebi yaş/tecrübe mi, yoksa tarz/tercih mi?
·
531 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.