Edebiyat öğretmenimiz, Peyami Safa'nın bu eserinden bir kesit okumuştu bize.
"Öyle bir yaştaydım ve öyle bir mizaçtaydım ve çocukluğumda o kadar az oyun oynamıştım ve aldatmasını o kadar az öğrenmiştim ki, yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu; ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir...
Nüzhet bana yalan söyledi."
Ve kitaba resmen vuruldum. Öğretmenimiz bu sayfayı okuduğunda vuruldum. Hemen alıp okumalıyım dedim. Ve alıp okudum. Kesinlikle Türk Edebiyatı'nda yeri apayrı olan bir kitap. Ve yeri apayrı olan Peyami Safa. Bu kitap belki de Türk Edebiyatı'ndaki ilk duyguları açığa çıkaran kitap. Psikolojik analiz. Peyami Safa'ya ve Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'na vu rul dum.
··
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.