Bitirdim. Kitapla birlikte Oğuz Atay'ın yazmış olduğu satırların sonuna geldim. Kederliyim. Kıyıda köşede biraz Atay satırı bırakmalıydım. Gözlerimin hiç dokunmadığı, aklıma kazınmamış birkaç satır. Artık yeni bir eser yazması beklenemeyecek bir yazarın yapıtlarını yudum yudum su içer gibi ahestece okumak da fayda etmiyor. Zaman, su damlalarının taşı deldiği gibi tıpkı depodaki suyu da damla damla bitiriyor işte. Ama tutunamayanlar gibi, korkuyu beklerken deki her öykü gibi tekrar tekrar daha önce hiç okumamışcasına heyecanla okuyacağım. Selim öldü yaşasın yeni Hikmet ya da Coşkun diyeceğim.