Ölü Zaman Gezginleri, içeriğe tam manasıyla uyan bir başlık olmuş1000Kitap
Ölü Zaman Gezginleri 2 bölümden ve toplamda 16 seçme öyküden oluşan bir kitap. Beni en çok etkileyen favorilerim arasına giren ise, Heba kitabınında da bahsi geçen Yabu öyküsü oldu.
Kitaptaki öykülerin bir ortak noktası var ve bence bu; iç içe geçmiş kişilikler ve zamanlarla dolu öykülerin yer alıyor olması. Yazar belleğinde yaşattığı yalnızlıkların, hüzünlerin, sessizlikler ve döngülerin çokça vurgulandığı düşünde, ayrı bir düş yaşatıyor okuyanlara. Zaman ve mekan kavramları zihnin labirentlerinde öyle kayboluyor ki, ancak biri diğerinin içinden var olabiliyor gibi.
Yazarın diğer anlatımlarında da görebileceğimiz bir gerçeklik ki; yazı yazma sanatının şekillenişi, kelimelerin cümlelerle, cümlelerin de birleşerek yazınsal gerçekliğe dönüşümünün hikayesi.. Zaten kendisi “Cümle yazmak beste yapmak gibidir.” demiyor muydu bir belgeselinde. Onun kitaplarını okumak da o besteyi dinlemek gibi keyifli, sürükleyici ve huzur verici. Sıradan bir olay bile HAsan Ali Toptaş kalemiyle akla hayale sığmayacak betimlemelerle , derin anlatımlarla okuyucunun kafasına balyoz gibi inebiliyor. Bunu nasıl yapıyor bilmiyorum ama iyi ki yapıyor. Belki de kendi deyimiyle kelimelerin arasında yer alışı, yani yazının içinde rahat oluşundandır. Nitekim samimiyet yazarın içinden taşıp kalemiyle buluşmuş ve okuyucuya nakış gibi sergilenmiş oluyor. Ve yine aynı sebeple her kelimenin ayrı bir derinliği, büyüsü oluşuyor belleklerimizde.
Sözün özü, Hasan Ali Toptaş’ın kalemi diye bir şey var, okuduğum cümlenin onun olabileceğini anlatan, hissettiren ve kelimelerin ahengiyle ruhunuzu doyuran.
Okuyunuz ve kitaplarla kalınız, sevgilerle..
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.