“Git bir Momo ya uğra… “
Bu cümle antik tiyatro çevresindeki insanlar arasında bir deyim gibi kullanılmaya başlanmıştı tıpkı “afiyet olsun ”,”her şey gönlünüze göre olsun gibi”…Kendi tabiri ile hatırladığı kadarıyla dünyada hep var olan Momo‘yu bu kadar önemli kılan neydi…"dinlemek fiili".Ama bizim günlük yaşantımızda uyguladığımız gibi değil Momo gibi.böcekleri,yağmuru , binalar arasında dolaşan rüzgarın sesini her şeyi pür dikkat dinlemek hem de hiç konuşmadan…bu dinleme öyle bir hal alıyor ki zamanla kendinden ümidini kesmiş insan bile onun dinlemesinde kendi benliğini buluyor…
Tabi ki kitapta dinlemek üzerine başlasa da asıl anlatılmak istenen satırlar arasında gizlenmiş olan zaman kavramı…zaman tam olarak neydi takvim yaprağı mı yoksa akrep yelkovan mı…zaman bunlar ise nasıl oluyor da bazen dakika saat gibi saatte dakika gibi geçiyordu…. Bunlar sadece birer simge miydi…insanların zaman tasarrufu yapmak adına hızla geçiştirdikleri günlük yaşantısının aslında insanı nasıl kendi benliğinden uzak insana dönüştürdüğünü hedefinden gün geçtikçe nasıl hızla uzaklaştığını, aslında bize bir kaplumbağa gibi olursak nasıl da hedefimize daha hızlı bir biçimde ulaşacağımızı güzel bir biçimde anlatmış. Kitabı okuduktan sonra belki de zaman tasarrufu sizin için kayıptan başka bir şey olmayacak….zaman tasarrufu üzerine tekrardan düşüneceksiniz…
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.